...เรื่องเล่าของป้าแอ๊น...

แหะๆ ห่างหายจากการอัพบล๊อคตัวเองไปซะนาน

แต่ยังวนเวียนอ่านของทุกคนอยู่นะจ๊ะ หวังว่าจะไม่ลืมป้าไปซะก่อน

ช่วงสองสามวันที่ผ่านมานี้ ป้าจิตตก(ไม่)เล็กน้อย เนื่องด้วยหลายสาเหตุแหละจ๊ะ

เลยกระหน่ำโทรไปหาเพื่อนๆพี่ๆน้องๆที่ไทยหลายคนทีเดียว

อาจเป็นเพราะความหนาว...เลยทำให้คนเหงา...อยากได้วามอบอุ่นก็เป็นได้นะจ๊ะ

แล้วป้าก็ได้รับความอบอุ่นผ่านคำพูดมากมาย จากทุกคนที่รักและเป็นห่วง

อยากจะขอบคุณมากจริงๆเลยจ๊ะ ดีจังเลยนะที่มีทุกคนอยู่รอบข้างป้าเสมอ

รวมทั้งทุกคนในเอ๊กซ์ทีนด้วยนะจ๊ะ

พี่ชายคนหนึ่งแนะนำให้ป้าถ่ายรูปส่งไปให้คนที่ไทยบ้าง...

เหมือนพูดคุยผ่านรูป แล้วป้าเองก็จะด้รู้สึกว่าคุยกับทุกคนทุกครั้งที่กดชัตเตอร์

เป็นการสื่อสารที่น่ารักทางหนึ่งเลยเชียวค่ะ

วันนี้ป้าเองก็เลยเอาภาพที่เพิ่งทำสดๆร้อนๆมาฝาก

เนื่องจากภาพที่ป้าถ่ายเมื่อก่อนน้อยมาก เลยทำมาได้แค่สองรูปเอง

แต่นับจากนี้ไป คงเยอะกว่านี้แล้วล่ะจ๊ะ

รอรับเรื่องราวของป้ากันนะจ๊ะ

แหะๆ แอบมีป้าแก่ๆอยู่ในรูปด้วยหนึ่งคน

แหะๆ รูปคราวนี้มาแบบเบียดเสียดนิดหน่อยนะจ๊ะ

เอาไว้รอบหน้าจะเอาก้าวต่อไปของป้ามาฝากอีกจ้า

edit @ 12 Dec 2009 21:34:07 by ป้าแอ๊นจ้า

สวัสดียามดึกจ้าทุกคน

วันนี้ป้าเพิ่งกลับมาจากทำการบ้าน(แอบไปมั่วมา)ภาษาจีนอันแสนสนุก...ตรงไหนเนี่ย

กลับมาแบบปวดหัวๆ แล้วก็นึกขึ้นมาได้ว่าอยากเขียนเรื่องเรื่องหนึ่งมาซักพักแล้ว...เกี่ยวกับคนที่นี่

นั่นคือเรื่อง...กลิ่นตัว...

เมื่อก่อนป้าเป็นคนไม่ชอบกลิ่นน้ำหอมเอามากๆเลยค่ะ เพราะรู้สึกว่ากลิ่นมันขึ้นจมูก บางทีกลิ่นก็ตีกัน มึนไปหมด

ป้าเลยไม่ค่อยได้ทำความรู้จักสนิทสนมกับน้ำหอมเท่าไหร่นัก

........................................................................

ว่าแล้ว เมื่อป้าเดินทางมาถึงประเทศนี้เมืองนี้ ป้าก็พิสูจน์ได้ว่า...คนที่ไม่สนิทกับน้ำหอมมากกว่าป้า...มีจริง

อาจเป็นเพราะว่ามหาวิทยาลัยที่ป้าอยู่เด่นเรื่องวิศวกรรมหรือเปล่าก็ไม่ทราบได้ ผู้ชายเลยมีมากเป็นพิเศษ

มีคนบอกว่า อัตราผู้ชายต่อผู้หญิงที่นี่อยู่ที่ 4:1 ขนาดนั้นเชียว(ป้าแอบมีความหวัง แหะๆ)

แต่เรื่องคุณภาพ ว่ากันอีกกรณีนะคะ แล้วแต่ความชอบของแต่ละบุคคล...ว่าไปนั่น

จากการที่ผู้ชายเยอะนี่ล่ะค่ะ ป้าก็พบกับความจริงที่ว่า...ผู้ชายที่นี่...มีกลิ่นตัว...ฮือๆ

.......................................................................

สอบถามจากผู้เชียวชาญแล้วพบว่า โรออนที่นี่แพงมาก

พิสูจน์จริงแล้วพบว่า แพงจริงๆค่ะ เรโซน่าบ้านป้าขายไม่กี่สิบบาท...ที่นี่สนนราคาที่หนึ่งร้อยยี่สิบบาทถ้วน

แป้งก็หายากมากกกกกก นับจนถึงบัดนี้แล้ว ป้ายังหาแป้งขายตามท้องตลาดไม่เจอเลย(ดีว่าเอามาด้วย)

ไม่แน่ใจว่า เพราะคนที่นี่ไม่ค่อยใช้...ราคาเลยสูง หรือเพราะราคาสูง...คนเลยไม่ใช้

เป็นปัญหาโลกแตก เหมือนไก่กับไข่อะไรเกิดก่อนกัน

ผสมกับกลิ่นกายเมื่อยามที่สูเจ้าไม่ได้อาบน้ำ(น้ำบ้านเมืองนี้แพงมากค่ะ คาดว่าเนื่องจากเป็นเกาะ)

คนบ้านนี้เมืองนี้เค้าจะอาบน้ำกันวันละครั้งค่ะ เหมือนจะเป็นช่วงเย็นซะด้วย

เมื่อส่วนผสมที่ลงตัวมาผสาน....ก็จะเกิดเหตุการณ์(ทางกลิ่น)ที่ไม่คาดฝันขึ้น

..................................................................

เมื่อลมพัดมาหนใด ป้าก็ต้องหาทางหนีทีไล่แล้ว ว่าจะเอาตัวรอดทางไหนได้

ถ้าตั้งตัวไม่ทันอาจเกิดอาการมึนหัวได้ ขอแนะนำให้พกยาดมติดตัว ฮ่าๆๆๆ

.................................................................

แต่จริงๆแล้วไม่ใช่ว่าทุกคนจะมีกลิ่นหมดนะคะ เพียงแต่ว่า...เจอมาหลายครั้งแล้วเลยเอามาเล่าสู่กันฟัง

แต่อีกไม่นานก็จะเข้าหน้าหนาวแล้ว ป้าก็หวังเพียงว่ากลิ่นจะลดลงตามอัตราการเกิดเหงื่อนะคะ

ยังไงก็เอาใจช่วยป้าด้วยแล้วกันค่ะ

รอบหน้าจะมาเล่าเรื่องแปลกๆให้ฟังอีกนะคะ

สวัสดีจ้าทุกๆคน

ไม่ได้เจอกันซะนานเลย ช่วงนี้ป้าก็กำลังยุ่งๆเรื่องเรียนและเรื่องงานมากมายจ้า

แต่วันนี้วันพิเศษ อิอิ เป็นวันไหว้พระจันทร์ของชาวจีน แทบทุกบ้านก็จะเฉลิมฉลองกัน

ปีนี้ตรงกับวันที่ 3 ตุลาคม ด้วยความที่มีข่าวว่าพรุ่งนี้ไต้ฝุ่นอาจจะเข้า หลายคนก็ย้ายมาฉลองวันนี้แทน

วันนี้ป้าเลิกงานที่คณะตอนสี่ทุ่ม ขากลับจากคณะมาหก็ได้แวะซื้อขนมไหว้พระจันทร์มาค่ะ

ขนมไหว้พระจันทร์ที่นี่มีเยอะมาก รูปลักษณ์ก็หลากหลายค่ะ

อาจเป็นเพราะว่าเทศกาลไหว้พระจันทร์เป็นเทศกาลสำคัญของที่นี่ด้วย

เห็นว่าใหญ่พอๆกับวันเชงเม้งเลยเชียวนะคะ

ผู้คนจะกลับบ้านแล้วก็ไปฉลองเทศกาลด้วยการย่างบาร์บีคิวกินกันค่ะ

ที่เค้าย่างเนื้อกินกันไปดูพระจันทร์กันไปนั้น เรื่องมันเกิดจากที่ว่า

เมื่อก่อนผู้คนก็ทานขนมไป ชมจันทร์กันไป...ซักพักก็ไม่มีอะไรทำ...หลับคาจันทร์มันซะเลย

เวลาอยู่กับครอบครัวเป็นเวลาที่ดีที่ควรยืดไว้นานๆใช่ไหมละคะ

คนที่นี่เค้าเลยจัดการ ไหว้พระจันทร์ไปด้วย ย่างเนื้อกินไปด้วย...เวิร์คซะ

ส่วนป้าเองนั้น...อยู่หอ ไม่มีเตาค่ะ เลยใช้วิธีซื้อขนม และ น้ำเต้าหู้ มากินไป ชมจันทร์กันไป

แล้วก็เดินชมเมืองรอบมหาลัยยามค่ำคืนนิดหน่อยพอย่อย แล้วก็กลับมานี่ล่ะค่ะ

พรุ่งนี้เป็นวันหยุดเดียวของสัปดาห์ที่ป้าจะได้หยุด

แต่ก็ต้องนัดทำงานกลุ่มจนได้ เง้อ

แต่ป้าก็จะแอบไปถ่ายรูปรอบมหาลัย เย้ๆ(ถ้าตื่นทันนะคะ)

ไว้วันหลังจะเข้ามาเล่าเรื่องสนุกๆ แปลกๆ รายทางใหม่ค่ะ

中秋節...สุขสันต์วันไหว้พระจันทร์ค่ะ